U kunt ook het lexicon raadplegen, dat een reeks afkortingen (soorten documenten, organisaties,...) en termen met betrekking tot de Eurocodes geeft.
Zowel de Lidstaten van de Europese Unie en de Europese Vrijhandelsassociatie erkennen nu dat de Eurocodes gebruikt zullen worden als referentiewerken voor de volgende doelstellingen :
als een middel om de overeenkomst van gebouwen en werken van burgerlijke
bouwkunde met de BouwProductenRichtlijn BPR aan te tonen (en vooral dan
het eerste 'fundamentele voorschrift' : Mechanische Weerstand en Stabiliteit).
Anders gezegd: de Eurocodes maken het mogelijk om aan te tonen dat bouwwerken
- gemaakt met bouwproducten die beschikken over een CE-markering volgens de BPR
- ook in hun geheel voldoen aan het eerste fundamentele voorschrift;
als een basis om contracten af te sluiten voor de uitvoering van
bouwwerken en gerelateerde ingenieursdiensten;
als een globaal kader om geharmoniseerde technische specificaties voor bouwproducten op te stellen.
Zie ook : Normen
> Eurocodes > 'Waarom Eurocodes ?'
Het Nationaal Toepassingsdocument (NTD) is een belangrijk document in de overgangsfase tussen het uniforme systeem van Belgische bouwnormen (zoals we dat tot voor enkele jaren kenden) en het uniforme systeem van Europese bouwnormen (zoals we dat binnen 5 à 10 jaar zullen kennen). Het NTD is een typisch fenomeen voor de Eurocodes.
Omwille van de complexiteit van deze ontwerpnormen worden de Eurocodes, in tegenstelling tot productnormen en proefnormen die rechtstreeks EN worden, immers eerst als Europese Voornorm ENV gepubliceerd (waarbij het bestaande nationale equivalent kan blijven bestaan) en pas daarna als Europese norm EN (waarna het nationale equivalent moet ingetrokken worden). Deze ENV's (die in België geregistreerd worden als NBN ENV …) bezitten meestal nog een aantal onvolkomenheden, die in het NTD worden ingevuld :
boxed values (of omkaderde waarden) :
dit zijn waarden die in de ENV nog niet worden ingevuld of definitief vastgelegd
(omdat er weinig proefresultaten beschikbaar zijn, of omdat er geen overeenstemming
werd bereikt,...). Het NTD geeft aan welke waarde dient gehanteerd te worden;
verwijzingen naar productnormen en proefnormen :
de Eurocodes verwijzen uiteraard steeds naar Europese productnormen en proefnormen.
Aangezien vele daarvan nog in het prEN-stadium verkeren (en nog niet definitief
zijn), is het in elk land nodig tijdens de overgangsfase deze verwijzingen
aan te passen aan de in dat land heersende product- en proefnormen;
De NTD bestaan enkel voor de Eurocodes in het stadium van de prenorm "Eurocodes
ENV". Om de Eurocodes in het stadium van de definitieve normen of "Eurocodes
EN" te begeleiden, en de waarden te bepalen van de parameters die aan de
keuze van de Lidstaten worden overgelaten, moeten de nationale normalisatie-instellingen
(NSB) Nationale
Bijlagen (ANB) opstellen.
De Eurocodes bieden de mogelijkheid om de brandweerstand van structuren en elementen via berekening aan te tonen. De bevoegde Belgische instanties hebben deze mogelijkheid trouwens ook reeds onderkend als alternatief voor het beproeven van de brandweerstand (volgens de NBN 713.020).
Alvorens deze mogelijkheid te officialiseren dienen nog een aantal delen van de Eurocodes vertaald en enkele NTD’s afgewerkt te worden. Tevens wordt een herziening voorbereid van de Koninklijke Besluiten van 07/07/1994 en 19/12/1997 aangaande de basisnormen voor brand.
Voor meer informatie omtrent de berekening van de brandweerstand met betrekking
tot de Eurocodes, verwijzen wij naar de site
van de Antenne-Normen Brandpreventie.
De Eurocodes, als ontwerpnormen voor de dimensionering van bouwwerken, worden voornamelijk gebruikt in studiebureaus. Ze zijn echter ook belangrijk voor aannemers en producenten van bouwmaterialen.
Uiteraard zijn de Eurocodes minder belangrijk voor de Aannemer dan voor de raadgevend Ingenieur of voor het Studiebureau (tenzij de aannemer zelf over een studiedienst beschikt). De Eurocodes bevatten echter ook hoofdstukken met betrekking tot de MATERIALEN enerzijds en de constructieve DETAILLERING anderzijds. Enkele voorbeelden maken duidelijk dat hierin regels voorkomen die van groot belang zijn voor de aannemer :
Eurocode 2 bevat regels voor de bepaling van de minimale betondekking
van de wapenings- en voorspanstaven. Verder volgen zéér precieze regels
voor het bepalen van de verankerings- en de overlappingslengte van wapeningsstaven
en wapeningsnetten alsook minimale afmetingen en wapeningspercentages van
dragende onderdelen als kolommen, wanden, balken, platen…
Eurocode 5 geeft uitgebreide informatie over de verbindingen
in hout…
Eurocode 6 laat toe om, uitgaande van gegevens van metselstenen en metselmortel, de druksterkte van het metselwerk te bepalen. Verder bevat de norm regels over het steenverband, de maximale toleranties op de uitvoering, de maximale afstanden tussen dilatatievoegen…
Het antwoord is afhankelijk van het type product. Het gaat hier uiteraard enkel over producten die een dragende functie hebben (vb. breedplaten, stalen liggers,…) of die kunnen gebruikt worden om dragende onderdelen mee te maken (vb. metselstenen). Elk van de hiervoor genoemde producten beschikt (of zal binnen enkele jaren beschikken) over een productnorm, die als basis dient voor het CE-markering op dat product.
Voor de berekeningsaspecten verwijzen dergelijke productnormen vaak naar
de Eurocodes als middel om de 'Mechanische Weerstand en Stabiliteit' van het
product aan te tonen. Ondanks het feit dat de Eurocodes in eerste instantie
uitgedacht zijn om de mechanische weerstand en stabiliteit van volledige constructies
te garanderen, worden ze dus ook gebruikt om dit op productniveau te doen of
alleszins te dienen als referentiekader voor de productspecificaties.
In het kader van de harmonisering van de normen, werd een programma opgesteld voor het opheffen van alle technische hinderpalen en het harmoniseren van de technische specificaties. De 'Guidance Paper' bepaalt de volgende doelstellingen van dit programma :
een richtlijn geven voor de opstelling, implementering en gebruik van de Eurocodes
aan de redacteurs van EN het kader leveren binnen hetwelk ze de EN opstellen of finaliseren vanuit bestaande ENV;
de redacteurs voorzien van productspecificaties, het kader waarbinnen ze refereren om rekening te houden met stukken van EN-Eurocodes of die op te nemen in de geharmoniseerde normen en Europese technische goedkeuringen voor structurele producten;
in de EN of in de technische specificaties voor de producten de vereiste parameters of klassen opnemen die nodig zijn om lidstaten toe te laten een bepaald niveau van veiligheid, duurzaamheid en economie te kiezen voor de bouwwerken op hun eigen grondgebied;
de lidstaten en betrokken overheden de nodige elementen voor de voorbereiding van openbare overeenkomsten ter hand stellen.
Meer informatie alsook de tekst (in het Engels) van dit document vindt u op
het volgende adres :
http://europa.eu.int/comm/enterprise/construction/internal/guidpap/l.htm.
Het Standing Committee for Construction (SCC), het officieel beslissingsorgaan van de Europese Commissie voor de invoering van de Bouwproductenrichtlijn (zie ook 'Waarom Eurocodes ?'), heeft op 30 juni/1 juli 1999 beslist om een groep van Eurocodes National Correspondents ENC op te richten.
Deze groep telt, voor elk land dat lid is van de Europese Unie, precies één afgevaardigde. Deze ENC, bij voorkeur werkzaam in de administratie, is in zijn land een soort contactpunt voor alles wat de administratieve kant (normalisatie, regelgeving,...) van de Eurocodes aangaat.
De taken van de ENC zijn als volgt samen te vatten :
ervoor zorgen dat de verschillende lidstaten hun maatregelen ter implementatie van de Eurocodes op mekaar afstellen;
het overleg organiseren op nationaal niveau inzake de Europese 'politiek' (en de nationale gevolgen die daaraan dienen gegeven te worden) ten aanzien van de Eurocodes;
het standpunt van zijn eigen lidstaat weergeven in Europa;
desgevallend initiatieven nemen op reglementair vlak om een vlotte overschakeling op de Eurocodes mogelijk te maken.
Voor België is de Eurocode National Correspondent ENC :
ir. Gilles Labeeuw
Federale Openbare Dienst voor Mobiliteit en Transport
Directie Mobiliteit (normen en databanken)
Résidence Palace, Wetstraat 155 B
1040 Brussel
tel. 02/287.31.11
fax. 02/287.31.80
e-mail:
Elke Eurocode heeft een nummer gekregen als Europese norm (EN) zoals bv. EN 1991 voor Eurocode 1, EN 1992 voor Eurocode 2,… tot EN 1999 voor Eurocode 9. Momenteel zijn deze normen nog Europese Voornormen (ENV) en spreekt men van ENV 1991, ENV 1992... Jammer genoeg vallen deze nummers samen met onze huidige jaartelling, hetgeen reeds voor veel verwarring heeft gezorgd !!
Elke Eurocode bestaat uit verschillende delen, die aangeduid worden met een extra (soms samengesteld) nummer. Voorbeelden zijn ENV 1991-2-4 voor deel twee-vier van Eurocode 1, ENV 1992-1-1 voor deel één-één van Eurocode 2, ENV 1996-2 voor deel 2 van Eurocode 6,...
Soms voegt men achteraan het nummer het jaartal van de publicatie toe; dit jaartal wordt gescheiden van het nummer door een dubbelpunt of door haakjes.
Voorbeelden :
ENV 1992-1-1 : 1995
ENV 1996-2 (1998)
Die Europese normen worden gepubliceerd door de nationale normalisatie-instelling
(NSB) van ieder land. Meestal worden de normen gepubliceerd onder dezelfde aanwijzer,
voorafgegaan door de code van het organisme.
Zo bijvoorbeeld wordt de nieuwe EN 1990:2002 (Eurocode 0 : Basis of
design) door het CEN gepubliceerd onder de aanwijzer
Wij vestigen voorts de aandacht op het feit dat de
Eurocodes ENV en de (toekomstige) Eurocodes EN qua nummering niet steeds overeenstemmen !
De overgang van de prenormen ENV naar de definitieve normen EN gaat immers gepaard
met groeperingen van bepaalde delen, terwijl andere worden opgesplitst (zie
tabel van overeenstemming).
Tot dusver is het geheel ENV + NTD vaak op verschillende wijzen gepubliceerd. Sommige NTD’s zijn aparte documenten, andere vormen samen met het betrokken deel van de Eurocode 1 document (maar onder verschillende vormen : NTD en Eurocode na elkaar, ofwel in elkaar geschoven, ofwel Eurocode rechts en NTD links...). Een praktisch gevolg van deze situatie is dat de NTD’s tot dusver niet in de catalogus van het NBN konden opgenomen worden.
Wat de publicatie betreft, vormt het stel ENV + NTD nog steeds geen praktisch geheel, ofschoon het op technisch vlak wel een geheel vormt. Ziehier enkele voorbeelden :
| 1 |
Het NTD betreffende de ENV 1992-1-1 (betonconstructies) werd samen met de ENV gehomologeerd als Belgische norm NBN B15-002, waarbij de tekst van het ENV rechts, en de tekst van het NTD links op de horizontale A4-pagina's staat. Die manier van publiceren van de ENV + NTD is vrij gebruiksvriendelijk, maar moeilijk te raadplegen (kleine letters). |
| 2 | Het NTD betreffende de ENV 1992-1-2 (berekening van het gedrag bij brand) werd opgenomen in de tekst van het eigenlijke ENV. Die manier van publiceren van de ENV + NTD is waarschijnlijk het meest gebruiksvriendelijk op technisch vlak, en werd trouwens vaak gebruikt in andere landen (zoals door de Afnor in Frankrijk). |
| 3 |
Het NTD betreffende de ENV 1998-1-1 (Ontwerpbepalingen voor aardbevingsbeveiligend ontwerpen en draagystemen) is een afzonderlijk document bestaande uit twee delen : het eerste bevat alle pagina's van de ENV waarnaar het NTD verwijst (met aanduiding van de gewijzigde paragrafen met een *), terwijl het tweede deel de gewijzigde tekst van het NTD bevat. Die manier van afzonderlijke publicatie is niet erg gebruiksvriendelijk. |
Doorgaans eindigt de aanwijzer met "NAD" ('National Application Document') indien het gaat om een NTD dat alleen wordt gepubliceerd (b.v. NBN ENV 1996-1-3 NAD:2001 voor het NTD van de Eurocode 6 Deel 'Bijzondere regels voor laterale belastingen", NBN ENV 1998-1-1:2002), en met "+ NAD" indien het gaat om het geheel ENV+DAN.
In het stadium van de ENV + NTD, streeft de Belgische spiegelcommissie van
het CEN TC 250 naar een eenvormige voorstelling van de documenten : de Nationale
Bijlage zal ANB worden genoemd, en in principe als een document als bijlage
tot de EN worden gepubliceerd.
Het NBN heeft zijn ganse catalogus opgenomen in zijn web-site, die u kan vinden
onder http://www.nbn.be.
In principe moeten de Eurocodes (in het stadium ENV of EN), eens ze beschikbaar zijn bij het CEN (dat is de datum van beschikbaarheid of DAV - Date of Availability) door de nationale normalisatie-instellingen (NSB) worden gepubliceerd binnen de drie maanden volgend op de DAV, ten minste in het Engels.
Voor informatie omtrent de publicatie van de Eurocodes in België verwijzen wij naar het Belgisch Instituut voor Normalisatie, die de Eurocodes publiceert en verkoopt. Het adres luidt als volgt :
Bureau voor Normalisatie (NBN)
Brabançonnelaan, 29
B - 1000 Brussel
tel: 02/738.01.11
fax: 02/733.42.64
e-mail: info@nbn.be
Via de website van het NBN - http://www.nbn.be -
kan men, via de on-line catalogus, normen
opzoeken en bestellen. Om een deel van een Eurocode op te zoeken, tikt men eenvoudig
zijn nummer in "Nummer van de norm" in, voorafgegaan door ENV of EN
(zo bijvoorbeeld tikt men "ENV 1991-1-1" in voor de Eurocode 1 Grondslag
voor ontwerp, in het stadium van de prenorm). Het resultaat van het opzoeken
verschijnt in de tabel, die de juiste referenties van de norm geeft alsook zijn
statuut, zijn ICS-classificatienummer, alsook de prijsgroep die van toepassing
is voor het deel van de Eurocode dat men wenst aan te schaffen. Elders op de
site vindt men een tabel met de verkoopprijs volgens de prijsgroep (zie 'Diensten
en producten > verkoopprijs').