De weg die een Eurocode moet afleggen tussen zijn ontwerp door een projectgroep, en zijn uiteindelijke publicatie als Europese norm EN, is bijzonder omslachtig. Dit complexe parcours volgens de "administratieve" regels van het CEN is echter wel begrijpelijk, wil men een norm bekomen die in de ganse Europese Unie kan worden aanvaard door landen die over normsystemen beschikken die reeds jaren, in zeer uiteenlopende economische en sociale omgevingen, hun waarde bewezen hebben.
Een deel van deze lange weg werd reeds afgelegd, vermits in 2000 ALLE
delen van de Eurocodes het stadium van de ENV hebben bereikt. Deze ENV-Eurocodes, beschikbaar bij de nationale
instellingen (voor België is dit NBN), zijn dus voor een proefperiode van 3 jaar,
in principe samen met het nationale toepassingsdocument (NTD), nodig voor
hun toepassing in een gegeven land. Dit NTD bepaalt onder andere
de "boxed values" of waarden van
bepaalde parameters die aan de nationale beoordeling worden overgelaten. Het
proces voor het bekomen van de ENV en NTD is dus zonder voorwerp geworden
voor de Eurocodes.
Onderstaand schema toont de belangrijkste stappen in dit proces :
Procedure voor de overgang van de ENV (prenormen) naar
de EN (Europese normen)
Het is dan ook niet verwonderlijk dat het bijna 4 jaar duurt alvoerens een ENV is omgezet in een EN.
Bovendien wordt dit proces soms nog bemoeilijkt door externe
omstandigheden :
Alle processen voor de opstelling van normen die nodig zijn voor de Bouwproductenrichtlijn verlopen parallel. Deze normen verwijzen bovendien allemaal naar elkaar : in sommige Eurocodes wordt vaak verwezen naar andere Eurocodes, de productnormen en de proefnormen verwijzen eveneens naar de Eurocodes, en ook het omgekeerde is waar : de Eurocodes verwijzen dikwijls naar bepaalde product- of proefnormen.
Bijvoorbeeld :
Alle normen bereiken het EN-stadium echter niet op hetzelfde ogenblik, zodat een groot aantal referenties niet langer actueel kunnen zijn op het ogenblik dat de Eurocode beschikbaar wordt, of omgekeerd.
Daarom verwijst men vaak naar een EN-Eurocode, zonder de precieze paragraaf
of pagina aan te duiden. De procedure voor de opstelling van normen wordt
hierdoor vergemakkelijkt, maar de gebruiksvriendelijkheid ervan wordt
wel verminderd.
De regels van het CEN zijn streng : de Nationale Bijlagen hebben slechts een informatieve waarde, zelfs voor de Eurocodes.
Dit betekent dat de veiligheidscoëfficiënten die in de Nationale Bijlagen worden gegeven onder de vorm van nationaal bepaalde parameters (NDP), eveneens slechts een informatief karakter hebben, wat vanzelfsprekend ondenkbaar is.
Om aan de veiligheidscoëfficiënten een normatief karakter te
geven, moet België de Nationale Bijlage
tweemaal publiceren : een eerste maal als bijlage tot de Eurocode
EN (informatief) en een tweede maal als afzonderlijke nationale norm,
en dit ondanks het feit dat België, als goede leerling van de Europese
klas, ongetwijfeld de in de EN aanbevolen NDP-waarden volgt (gewone waarde
of onderlijnde waarde wanneer de Eurocode een waardenschaal voorstelt).
De tabel 'De Eurocodes : opvolging in België' geeft een algemeen overzicht van de verschillende delen van de Eurocodes waarvoor het CEN een mandaat heeft gekregen van de Europese Commissie. De Eurocodes bevatten 60 delen in het ENV-stadium en zouden ongeveer evenveel of iets minder (57) delen in het EN-stadium moeten bevatten.
De uiteindelijke nummering van de Eurocodes in het EN-stadium zal voor een aantal delen nog enigszins wijzigen t.o.v. het ENV-stadium; zie tabel 'Overeenkomst tussen de ENV-Eurocodes en de EN-Eurocodes'.
Bovendien zal de nummering van de Eurocodes waarschijnlijk reeds in de komende maanden nog worden gewijzigd (zie rubriek "Nieuws over de Eurocodes" of de tabel "Het Europese programma") :
Zie ook op de site van het CEN : tabel "EN Eurocodes - status of development".
Naast de delen die in deze tabel opgesomd zijn, was er de voorbije jaren nog sprake van om de Eurocodes aan te vullen met andere delen :
Deze delen worden momenteel opgesteld in de ISO (equivalent van het CEN, maar
op internationaal vlak). De strategie van het CEN in dit verband zal geval per
geval worden bepaald volgens het akkoordprotocol CEN-ISO, ook "conventie
van Wenen" genoemd.
Zo werd reeds beslist om de norm met betrekking tot vorst, die in 2001 door
de ISO werd voltooid, op te nemen in de Eurocodes.